फुलांच्या सुंदर देशात... रंगीबेरंगी फुलांनी सजलेल्या एका छोट्याशा घरात... तारा नावाची एक गोड परी राहत होती.
ताराचे पंख चमचमणारे होते. तिच्या चेहऱ्यावर नेहमी गोड हसू असायचं. तिला फुलांमध्ये खेळायला, फुलपाखरांच्या मागे धावायला आणि गाणी म्हणायला खूप आवडायचं.
पण ताराला आणखी एक गोष्ट खूप आवडायची!
ती म्हणजे... चॉकलेट, लाडू, कँडी आणि गोड गोड केक!
अरे वा! गोड पदार्थ दिसले की ताराच्या आनंदाला पारावारच उरायचा!
पण तारा एक गोष्ट मात्र नेहमी विसरायची.
ती म्हणजे... दात घासणं!
तिची आई रोज सकाळी तिला प्रेमाने म्हणायची...
“तारा बाळा, चल! आधी दात घासूया.”
पण तारा लगेच आपले छोटेसे हात हलवत म्हणायची...
“अगं आई! नको ना! मला ब्रश करायला अजिबात आवडत नाही. मला खेळायचंय!”
आणि मग ती आपला टूथब्रश कुठेतरी लपवून ठेवायची.
रात्री झोपतानाही तिची तीच गोष्ट!
आई म्हणायची...
“तारा, बाळा! झोपण्याआधी दात घासायचे बरं का!”
पण तारा हसून म्हणायची...
“उद्या घासेन ना आई! आज मला खूप झोप आली आहे!”
असं म्हणत ती दात न घासताच झोपी जायची.
एके दिवशी फुलांच्या देशात एक मोठी, रंगीबेरंगी पार्टी होती.
सगळ्या छोट्या पर्‍या सुंदर कपडे घालून पार्टीला आल्या होत्या. तिथे चॉकलेटचे डोंगर होते, लाडूंच्या टोपल्या होत्या आणि रंगीबेरंगी केक तर पाहतच राहावेत असे होते!
तारा हे सगळं पाहून खूप आनंदी झाली.
तिने एक चॉकलेट खाल्लं... मग दुसरं... मग कँडी... आणि त्यानंतर गोड गोड केकसुद्धा खाल्ला!
“व्वा! किती मज्जा!” तारा आनंदाने म्हणाली.
पार्टी संपल्यावर ती घरी आली.
आईने तिला पुन्हा विचारलं...
“तारा बाळा, आता तरी दात घासणार ना?”
तारा आळस देत म्हणाली...
“अगं आई! आज खूप मज्जा केली. आता मला खूप झोप आली आहे. मी उद्या नक्की दात घासेन!”
आईने तिला समजावण्याचा प्रयत्न केला. पण तारा ऐकायला तयार नव्हती.
शेवटी ती दात न घासताच अंथरुणात जाऊन झोपली.
पण मध्यरात्री अचानक...
“आई गं! आई गं!”
तारा जोरात ओरडू लागली.
तिच्या दातांमध्ये खूप वेदना होत होत्या.
“आई! माझे दात दुखत आहेत! मला खूप त्रास होतोय!”
तिच्या रडण्याचा आवाज ऐकून आई धावत तिच्याजवळ आली.
आईने ताराला जवळ घेतलं आणि विचारलं...
“काय झालं बाळा? कुठे दुखतंय?”
तारा रडत रडत म्हणाली...
“आई, माझे दात! माझे दात खूप दुखत आहेत!”
आईने तिचे दात पाहिले आणि तिला समजावून सांगितलं...
“बाळा, दातांवर अन्नाचे छोटे छोटे कण आणि जंतू राहू शकतात. आपण दात नीट स्वच्छ केले नाहीत, तर दातांना कीड लागू शकते. म्हणूनच रोज दात घासणं खूप महत्त्वाचं आहे.”
हे ऐकून ताराला आपली चूक समजली.
ती आईचा हात धरून म्हणाली...
“आई, मला माफ कर! मी तुझं ऐकलं नाही. आता माझे दात स्वच्छ कसे होतील? मला मदत कर ना!”
आईने ताराला प्रेमाने जवळ घेतलं.
ती म्हणाली...
“घाबरू नकोस बाळा. आपण तुझ्या दातांची योग्य काळजी घेऊया.”
आईने ताराला तिचा मऊ टूथब्रश दिला आणि वयानुसार योग्य प्रमाणात टूथपेस्ट लावून दात हलक्या हाताने कसे घासायचे, ते शिकवलं.
पण ताऱ्याची वेदना कमी होत नव्हती. म्हणून आई तिला दंतवैद्याकडे घेऊन गेली.
दंतवैद्यांनी ताराचे दात तपासले आणि तिला योग्य उपचार दिले.
तारा आता रोज दातांची काळजी घेण्याचा निश्चय करून घरी परतली.
त्या दिवसापासून ताराने एक छान सवय लावून घेतली.
रोज सकाळी उठल्यावर... आणि रात्री झोपण्यापूर्वी... ती न चुकता दात घासू लागली.
सुरुवातीला तिला थोडा कंटाळा यायचा. पण हळूहळू दात घासणं तिच्या रोजच्या दिनक्रमाचा आनंदाचा भाग बनलं.
काही दिवसांनी तारा आरशात पाहून हसली.
तिचे दात स्वच्छ आणि चमकदार दिसत होते!
ती आनंदाने म्हणाली...
“व्वा! आता माझं हसू किती सुंदर दिसतंय!”
आईने तिला प्रेमाने मिठी मारली आणि म्हणाली...
“शाब्बास, माझ्या गोड परी! स्वच्छ दात आणि निरोगी हसू हीच खरी जादू आहे!”
तारानेही आईला घट्ट मिठी मारली.
आणि मग ती आनंदाने फुलांच्या बागेत खेळायला गेली.
तर मुलांनो...
तुम्हाला तारा परीची गोष्ट आवडली का?
या गोष्टीतून आपल्याला एक छान शिकवण मिळते.
रोज सकाळी आणि रात्री झोपण्यापूर्वी दात घासायला हवेत. गोड पदार्थ खाल्ल्यानंतरही दातांची योग्य काळजी घ्यायला हवी.
कारण स्वच्छ दात म्हणजे सुंदर हसू... आणि सुंदर हसू म्हणजे आनंदी चेहरा!
चला तर मग, सगळे मिळून म्हणूया...
“दात घासू रोज दोनदा... हसू फुलवू आनंदाने सदा!”
शुभ रात्री, चिमुकल्यांनो!
